„Qué sería Europa cristiana sin papas jóvenes, hinojo,
tocino y leche?”
Ta, powszechnie znana, ponadczasowa i jakże trafna sentencja autorstwa średniowiecznego
hiszpańskiego poety, myśliciela, uczonego, znawcy wina, miłośnika twarogu i kozich wdzięków –
Celestina Rafaela Ramona Edmunda y Estorninsos en Cerezas zainspirowała mnie do napisania postu o negatywnych zmianach zachodzących w środowisku naturalnym ze szczególnym uwzględnieniem klimatu. Swoją drogą, zachęcam do lektury poematów Celestino, jego traktatów filozoficznych, a także powieści awanturniczych o lekkim zabarwieniu erotycznym.
Oczywiście najlepiej czyta się te perełki w oryginale (starohiszpański nie jest tak
trudnym, jak się początkowo wydaje), gdyż nawet najlepsze tłumaczenia nie są w
stanie oddać wszystkich cieni, odcieni, świateł, półświateł, jasnego, ciemnego orzecha, jako też i pozostałych niuansów językowych ukrytych w słownej dżungli-niedżungli-parku-nieparku jego nieokiełznanego, literackiego geniuszu. Ale do rzeczy.
Ten post, to swego rodzaju przyczynek do toczącej się powszechnie dyskusji
na temat dylematów związanych z klimat … tak na marginesie polecam Wam również
malarstwo Seniora y Estorninsos en Cerezas. Kilkanaście jego obrazów w tym także takie arcydzieła,
jak chociażby Tres cabras en el bano, Ladrones
de turba, czy wreszcie wielokrotnie kopiowana przez samego Rafaela Santi – Naturaleza muerta con sopa segundo plato y
compota, przetrwały szczęśliwie do naszych czasów i obecnie można je podziwiać w madryckim
Muzeum Prado w skrzydle dla Privilegiado (po lewej za toaletami).
Zostawmy jednak Celestino, który notabene
zasłynął również jako rzeźbiarz i wrócimy do kwestii zmian klimatycznych …
Ha! Zaskoczyłem Was!? Założę się o pierwsze wydanie "Niewiarygodnych przygód Marka Piegusa", że nie było Wam dane wiedzieć, że ten Najwybitniejszy Syn Hiszpańskiej Korony robił również - jak mawia się na salonach - w marmurze? Uwierzcie mi jednak, że to żaden powód do otwarcia sobie żył w miejscu publicznym, gdyż do niedawna
wszystkie jego cztery rzeźby uważano za zaginione. W marcu tego roku odnaleziono
je jednak niespodziewanie w szafce na ciżmy opata jednego z katalońskich klasztorów i - jak
twierdzą przedstawiciele hiszpańskiego odpowiednika naszego Ministerstwa
Kultury i Sztuki - po przeprowadzeniu niezbędnych prac konserwatorskich,
zostaną niebawem udostępnione światowej społeczności.
Wróćmy jednak wreszcie do tytułowego klimatu, gdyż jest to niezwykle istotna kwestia, zwłaszcza że nie ma
już żadnych wątpliwości co do tego, że zmiany pogodowe są faktem i
jednocześnie - jednym z najważniejszych problemów współczesnego świata, tak w
przypadku środowiska, jak i gospodarki. Problem jednak w tym, że - paradoksalnie - anomalie pogodowe rejestrowano już znacznie wcześnie o czym świadczą
chociażby pionierskie publikacje profesora i jednocześnie rektora Uniwersytetu w Salamance … Celestina
Rafaela Ramona Edmunda y Estorninsos en Cerezas. W jednej z nich pt. „El clima esta cambiando, lo gue no cambia el hecho de gue debemos bebe vino", Autor zwraca uwagę na fakt permanentnego braku zim w jego rodzinnej
Sewilli z czego wysnuwa – rewolucyjny, jak na owe czasy – wniosek, że klimat zaczyna
wyraźnie się ocieplać. Niestety wyniki badań wybitnego uczonego nie trafiły na podatny grunt w – kompletnie nieprzygotowanej na to mentalnie i edukacyjnie -
średniowiecznej Europie. Patrząc z dzisiejszej perspektywy można śmiało stwierdzić, że był
to jeden z największych, cywilizacyjnych błędów! Gdyby już wtedy podjęto walkę z niską emisją, ograniczając np. liczbę
spaleń na stosie lub – optymalnie – paląc wyłącznie odnawialne
czarownice, poziom emisji CO2 do atmosfery byłby radykalnie niższy,
co zdecydowanie przełożyłoby się na to z czym mamy do czynienia dzisiaj.
Mam nadzieję, że przedstawione w tym poście szeroko pojęte rozważania dotyczące zmian klimatycznych skłonią Was do głębszej refleksji.
Środowisko nie jest, jak nam się kiedyś wydawało, czymś wiecznym i
niezniszczalnym i to właśnie starali i starają się przekazać nam od zawsze mądrzy ludzie,
tacy jak - między innymi - Celestino Rafael Ramon Edmund y Estorninsos en
Cerezas.
Poniżej dokzapowiedź któregoś z kolejnych postów.
